Gemeente raadslid/trouwambtenaar bijna reddeloos verloren

Hans van Mourik, gemeenteraadslid en trouwambtenaar, beleefde samen met zijn vrouw Marjan een vreselijk avontuur tijdens hun vakantie in Zweden. Hij vertelt ons het verhaal van dit gruwelijk gebeuren. Omdat Hans tot de bekende personen in onze stad hoort, plaatst Gorkums Nieuws hieronder, onverkort en ongevraagd, zijn verhaal.

“Hebben wij weer, opgesloten in een museum in Åsele. Heb je nog wat leuks mee gemaakt op je vakantie is de begrijpelijke vraag als je terug komt. Nou zeker. Ik neem vast een voorschot:

Vandaag een bezoek gebracht aan Åsele kommun. Zien we daar een Hembygdsgård (is in Zweden een klein plaatselijk openluchtmuseum). Enthousiast als we zijn voor de kunst, historie en de cultuur doken we gelijk de Hembygdsgård in. Deze was vrij toegankelijk en er stond wel een bord met openingstijden. De deuren stonden open.

Lopen we op de zolder van een gebouw dat Sörnoretgården heet, verzonken in de diverse teksten, horen we wel beneden iemand roepen. Uitgekeken lopen we de trap af maar dan zit de deur op slot. We zijn ingesloten.

Zitten we dan opgesloten in Sörnoretgården van de Åsele Hembygdsförening. Wel goed gezelschap voor een trouwambtenaar. We zitten in de kamer waar het bruidspaar ons ademloos aankijkt. We zien wel mensen buiten lopen. Door glas voor de ruit horen de mensen ons niet roepen of tikken tegen de binnenruit. Dan maar een andere vluchtpoging. Geen enkel raam kan open in dat gebouw, alle ramen zijn dichtgekit. Niemand erin is dus ook niemand eruit.

We zijn reddeloos verloren. Onze redder lijkt een tuinmedewerker op zijn grasmaaier. Hij maait achter het gebouw het gras. Steeds keert hij om en ik probeer breed zwaaiend zoals Boeing 747 worden binnengeloodst zijn aandacht te trekken. Ik krijg eindelijk zijn aandacht. De tuinmedewerker zwaait vriendelijk terug en rijdt vrolijk verder. We zijn verloren denk ik dan. Laten we de politie maar bellen roep ik dan. Marjan (mijn vrouw) heeft bij een raam in een ander vertrek weer contact met de tuinman en maakt nu het gebaar van een draaiende sleutel. Nu stopt de maaier het geluid verstomd en Marjan roept “vi är inlåsta och det finns ingen” (wij zijn ingesloten). Onze redder (lachend) begrijpt het en gaat bellen. Vrolijk komt hij terug met de melding dat er iemand komt met de sleutel. Na een tijdje wachten komt uiteindelijk de verlosser met een sleutel.

Bezoek je Hembydsgard let dan wel op hoe laat de deur sluit van het museum. Bij ons was dat 15:00.”

Geef een reactie