Wat als niemand je gelooft en je moet zwijgen over wat je is aangedaan? Die indringende vraag staat centraal tijdens de Symposiummiddag Silent Scream op zondag 3 mei 2026 in Museum De Wieger in Deurne. Spreker Vicky Bergman zal daar haar persoonlijke verhaal delen over ernstig misbruik binnen een sekte.
De middag is onderdeel van het project Silent Scream, een initiatief van Henriette van Gasteren, die met haar boek en expositie ruimte biedt aan verhalen die vaak verborgen blijven. Bergman benadrukt hoe belangrijk die erkenning is: “Dankzij haar voel ik mij gezien en gehoord. Zij gaf mij, en zovelen anderen, een plek.”
Tijdens haar lezing zal Bergman spreken over een onderwerp waar volgens haar nog altijd een groot taboe op rust: sadistisch misbruik binnen gesloten gemeenschappen. “Ik weet hoe het voelt als je leeft in angst, als je niet wordt geloofd en niet mag praten over wat er gebeurt,” zegt ze. Volgens haar is het probleem dichterbij dan veel mensen denken. Ze verwijst naar recente maatschappelijke discussies rond afgesloten leefgemeenschappen, zoals de zaak rond Israel van Dorsten.
De bijeenkomst wil bewustwording creëren over situaties waarin geestelijk, lichamelijk en seksueel misbruik structureel voorkomen. “Soms willen mensen het niet zien, of durven ze het niet te zien. Maar het is geen ver-van-je-bed-show,” aldus Bergman. Met haar bijdrage hoopt zij een stem te zijn voor mensen die nog niet kunnen spreken.
Naast Bergman treden meerdere sprekers op, waaronder Paula Buitelaar van Gestel, Marijke Keulen-de Vos, Luca van Wersch, Sarah Tulling en Mariël Groenen. Ook is Freddy Oude Rikmanspoel aanwezig met een informatiestand, en verzorgt Jos Hol de muzikale omlijsting.
De symposiummiddag vindt plaats in Museum De Wieger aan de Oude Liesselseweg 29. De toegang is gratis; een vrijwillige bijdrage voor het museum en de kunstenaars wordt op prijs gesteld. Bezoekers met een museumkaart kunnen deze bij binnenkomst laten scannen.
De organisatie hoopt dat de bijeenkomst niet alleen een tentoonstelling is om te bekijken, maar vooral een plek waar verhalen worden gehoord en waar ruimte ontstaat voor erkenning en uitwisseling.
“Samen kunnen we de stilte doorbreken,” aldus Bergman. “Samen kunnen we zien wat gezien moet worden.”
