Je verwacht veel tijdens een wandeling over de vestingwallen: frisse lucht, historie, misschien een verdwaalde hond die te enthousiast is geweest. Maar plastic soep onder je schoenen staat meestal niet op het lijstje.
Toch is dat precies wat Ewoud Kroon ontdekte. Niet één verdwaald snoeppapiertje of een weggewaaide verpakking, maar tientallen stukjes plastic per vierkante meter. Wie eenmaal begint te kijken, ziet het overal: brokken, flarden, scherven — alsof iemand dacht dat de stadswallen prima dienst konden doen als subtiel vermomde afvalverwerking.
Kroon deed iets wat de meeste wandelaars niet doen: hij bukte. Hij raapte, telde, zeefde zelfs grond om te zien wat er werkelijk lag. En wat bleek? Het plastic zat niet alleen aan de oppervlakte. Het zat overal doorheen. Volgens zijn berekening zo’n 70 gram plastic per 50 liter grond. Dat klinkt misschien technisch, maar vertaald naar gewone mensentaal betekent het vooral: behoorlijk veel troep. Hij maakte een filmpje van zijn bezigheden.
De reactie van de gemeente maakt het verhaal eigenlijk nog opmerkelijker. De grond bleek afkomstig van gemeentelijke werkzaamheden en geleverd via een onderaannemer. Met andere woorden: niemand heeft het stiekem ’s nachts gestort. Het is er officieel neergelegd.
En dan komt het moment waarop regelgeving en gezond verstand elkaar lijken kwijt te raken. Want volgens de Omgevingsdienst voldoet de grond gewoon aan het Besluit activiteiten leefomgeving. Alles binnen de normen dus. Blijkbaar bestaat er een werkelijkheid waarin tientallen stukjes plastic per vierkante meter nog steeds als acceptabele buitenruimte gelden.
Dat wringt. Zeker op de stadswallen, toch een visitekaartje van Gorinchem. We onderhouden historische verdedigingswerken om ze mooi te houden, niet om ze langzaam te mengen met bouwafval uit de 21e eeuw.
Democraten Gorinchem gaat er inmiddels vragen over stellen in de raad. Terecht, want misschien is dit wel de kern van het probleem: zolang iets mag, vragen we ons blijkbaar niet meer af of het ook hoort.
Misschien moeten we vaker doen wat Kroon deed. Even stilstaan. Bukken. Kijken wat er werkelijk ligt. Want soms blijkt onder een keurige laag beleid gewoon een hoop plastic te zitten.
Reactie plaatsen
Reacties